خطر گریزی

در این مقاله، Diana Carolina SARMIENTO PACHON (مدرسه بازرگانی ESSEC، کارشناسی ارشد در استراتژی و مدیریت تجارت بین الملل (SMIB)، 2021-2022) مفهوم اقتصادی ریسک گریزی را توضیح می دهد که برای درک رفتار شرکت کنندگان در بازارهای مالی کلیدی است.

ریسک گریزی به سطح بی میلی فرد نسبت به ریسک اشاره دارد. به طور خاص، به نگرش سرمایه گذاران نسبت به ریسک سرمایه گذاری ها اشاره دارد که مستقیماً نحوه تخصیص پرتفوی یا حتی نحوه رفتار سهام بسته به شرایط بازار را تعیین می کند. برای توضیح بیشتر، زمانی که شرکت کنندگان بازار به دلیل شوک های نامطلوب بازار، مانند بلایای طبیعی، اخبار بد یا رسوایی هایی که بر یک شرکت یا یک اوراق بهادار تأثیر می گذارد ریسک گریزی بالاتری دارند، این وضعیت باعث می شود تصور ریسک بالاتری ایجاد شود که منجر به فروش زیاد و در نتیجه کاهش قیمت ها می شود.. بنابراین ریسک گریزی باید به دقت تحلیل شود.

ریسک گریزی و ویژگی های سرمایه گذار

توجه به این نکته مهم است که ریسک گریزی می تواند در طول زمان بسیار متغیر باشد زیرا این مفهوم همراه با مشخصات سرمایه گذار تغییر می کند، به عبارت دیگر با سن، درآمد، فرهنگ و سایر عوامل کلیدی، ارزیابی آن را حتی پیچیده تر از آنچه در اقتصاد سنتی به نظر می رسد، می کند. ادبیات. برای نشان دادن دقیق تر، برخی از عواملی که پروفایل سرمایه گذار را تعریف می کنند عبارتند از:

هر چه فرد مسن تر باشد، ریسک گریزتر است. برعکس، افراد جوان تر تمایل کمتری به ریسک گریزی دارند که ممکن است به دلیل انتظارات و اشتیاق زیاد آنها برای انجام کاری جدید و همچنین بازه زمانی طولانی تر باشد، در حالی که افراد مسن تر امنیت و ثبات را در زندگی خود ترجیح می دهند.

درآمد

افرادی که بودجه کمتری دارند، تمایل بیشتری به ریسک گریزی دارند، زیرا منابع کمتری دارند و ضرر می تواند تأثیر بیشتری نسبت به افراد ثروتمند بر روی آنها بگذارد.

زیان های گذشته

وقتی فردی قبلاً مقداری ضرر را تجربه کرده باشد، نسبت به آن محتاط تر خواهد بود، زیرا اکنون تحمل ضرر دیگری بسیار پرهزینه است. بنابراین، ریسک گریزی به طور قابل توجهی بالاتر خواهد بود. نمونه ای از این امر پس از بحران است، از آنجایی که مردم خیلی ضرر کرده اند و این تأثیر منفی بر زندگی آنها داشته است، آنها تمایل دارند نسبت به خطرات محتاط تر شوند.

هدف سرمایه گذاری

برای رویدادهای مهم مانند بازنشستگی یا تحصیل، نسخه ریسک بیشتر است، زیرا فرد نمی تواند برای چنین موضوع اساسی زندگی خود خطر کند.

افق سرمایه گذاری

سرمایه گذاران متمرکز بر افق کوتاه مدت تمایل به ریسک بیشتری دارند زیرا به دلیل جدول زمانی کوتاه نمی توانند ریسک زیادی را به خود اختصاص دهند.

گریز از ریسک و سرمایه گذاری های مالی

علاوه بر این ، ریسک ریسک نیز به غیر از موارد ذکر شده در بالا ، عوامل بیشتری را در نظر می گیرد ، به همین دلیل بیشتر اوقات قبل از ایجاد نمونه کارها مربوطه برای یک سرمایه گذار ، مشاوران مالی ترجیحات ریسک مشتری خود را به منظور تنظیم تخصیص نمونه کارها به آنها شکل می دهند. بسیاری اوقات ، اینها می توانند توسط پرسشنامه ها و آزمایشاتی انجام شوند که بر این اساس مشخصات ریسک را با دسته بندی های خاص ریسک نشان می دهند:

• یک مشخصات محافظه کارانه به افراد ریسک بیشتری اشاره دارد ، اوراق بهادار اختصاص یافته برای این نوع عمدتاً توسط اوراق بهادار امن تر و کمتری مانند اوراق قرضه تشکیل شده است ، در عین حال سهام دارای حداقل مشارکت هستند.
• یک مشخصات متوسط به افراد ریسک بیشتری که مایل به ریسک بیشتری هستند نسبت داده می شود ، اما او نمی خواهد بیش از حد بیشتر قدم بگذارد. این پرتفوی ها معمولاً متنوع تر هستند زیرا حاوی انواع بیشتری از اوراق بهادار در درصد های مختلف مانند اوراق قرضه دولت و شرکت ها و سهام هستند.
• مشخصات تهاجمی که به اوراق بهادار به اوراق بهادار اختصاص داده شده توسط اوراق بهادار خطرناک اختصاص یافته است. به عنوان مثال ، اوراق بهادار اصلی می تواند سهام ، به ویژه سهام رشد یا حتی رمزنگاری باشد.

با توجه به کلیه اطلاعات حساس و خصوصی که توسط مؤسسات مالی استفاده می شود ، نهادهای نظارتی مالی برای اطمینان از حمایت و شفافیت اطلاعات مهم هستند ، از این طریق MIFID (بخشنامه های ابزار مالی) در اتحادیه اروپا ایجاد شده است تا از طریق این کار از طریق این کار انجام شوداستفاده از قوانین و استانداردهای کلی.

اندازه گیری ریسک دارایی های مالی

علاوه بر این ، معیارهای ریاضی دیگری نیز وجود دارد که می تواند در مشخصات ریسک دخالت کند ، و بسته به این نمونه کارها ممکن است ساخته شود:

انحراف معیار

این به نوسانات داده های تاریخی اشاره دارد ، به عبارت دیگر چگونه داده ها با گذشت زمان پراکنده می شوند که نشان می دهد امنیت چقدر خطرناک است. هرچه انحراف استاندارد بالاتر باشد ، خطر بیشتر می شود زیرا این امر نشان می دهد که سهام متغیر تر است و عدم اطمینان بیشتری وجود دارد ، بنابراین یک ریسک از بین بردن فرد انحراف استاندارد پایین تر را ترجیح می دهد.

این با ریسک سیستماتیکی که با سهام همراه است مرتبط است، یعنی نشان دهنده نوسانات در مقایسه با بازار است. اولاً، بتای برابر با 1 نشان دهنده نوسان و حرکتی است که بازار را یکسان می کند، ثانیا بتای بالاتر از 1 به اوراق بهاداری اطلاق می شود که نوسان پذیرتر از بازار است، برای نشان دادن B= 1. 50 مشخص می کند که نوسان 50 درصد بیشتر از بازار است. ثالثاً، بتای کمتر از 1 نوسانات کمتری نسبت به بازار دارد. بنابراین، هر چه بتا کمتر باشد، در معرض خطر کمتری قرار می گیرید.

نظریه و ریسک مدرن پورتفولیو

تئوری مدرن پورتفولیو که توسط هری مارکوویتز در دهه 1950 معرفی شد، تخصیص بهینه پرتفوی را نشان می دهد که بازده را با توجه به سطح خاصی از ریسک به حداکثر می رساند، که در آن ریسک با انحراف استاندارد و بازده با میانگین میانگین پرتفوی اندازه گیری می شود. این توضیح همچنین منجر به نظریه میانگین واریانس یک دوره ای می شود که تخصیص پرتفوی مختلفی را بسته به مبادله بین بازده و ریسک پیشنهاد می کند. با این حال، مدل های پیشرفته تری وجود دارند که این سناریو را در چند دوره با ایجاد تعادل مجدد یا تنوع بیشتر توضیح می دهند.

ریسک گریزی و شرایط اقتصادی

ریسک گریزی نه تنها تخصیص پرتفوی و تنوع آن را شکل می دهد، بلکه ممکن است در نتیجه انتظارات، تأثیر قابل توجهی بر بازار داشته باشد. در زمان های پررونق اقتصادی، افراد معمولاً در نتیجه انتظارات مثبت از جریان های نقدی آتی، احساس اعتماد بیشتری می کنند و بنابراین ریسک گریزی کمتری دارند. با این حال، هنگامی که یک رکود در راه است، سرمایه گذاران ممکن است به سمت رفتار ریسک گریز تری روی بیاورند که باعث می شود از آینده ترس داشته باشند که آنها را تحت تاثیر قرار می دهد تا سهام خاصی را بفروشند و به این ترتیب، قیمت را افزایش می دهد. اگرچه ممکن است به عنوان یک احساس ساده در نظر گرفته شود که ترس از ریسک را تعریف می کند، اما همچنان تا حد زیادی بر بازار مالی تأثیر می گذارد زیرا نقش ها و استراتژی های پشت سرمایه گذاری را دیکته می کند و در نتیجه تجزیه و تحلیل دقیق آن ضروری است.

منابع مفید

دیاز A و اسپارسیا سی (2019) ارزیابی ریسک گریزی از دیدگاه سرمایه گذار مرزها در روانشناسی، 10:1490