نظارت بر ارزش اوراق بهادار در قراردادهای بازخرید

قرارداد بازخرید (ریپو) معامله ای است بین خریدار/سرمایه گذار (به عنوان مثال نهاد دولتی) و فروشنده/ طرف مقابل (مانند بانک یا فروشنده اوراق بهادار) که در آن طرف مقابل اوراق بهادار را به سرمایه گذار می فروشد با توافقی همزمان برای بازخرید اوراق بهادار ازسرمایه گذار در تاریخ آیندهاوراق بهادار با همان قیمت به اضافه سود به دست آمده با نرخ بازپرداخت برای دوره بازپرداخت بازخرید یا بازخرید می شوند. اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده (اسناد، اسکناس، اوراق قرضه) و شرکت های تحت حمایت دولت (GSE) (مانند Faie Mae، Freddie Mac) رایج ترین اوراق بهادار فروخته شده برای مخازن با شرکت های دولتی هستند. شرایط بازپرداخت می تواند یک شبه (از یک روز کاری تا روز کاری بعدی)، برای تعداد معینی از روزها (مخفف مدت دار) یا به صورت یک قرارداد باز ادامه دار (بازپرداخت باز) به درخواست هر یک از طرفین بسته شود.

وجوه عمومی از دهه 1970 از مخازن انبار استفاده کرده است. در سپتامبر 1996، انجمن صنعت اوراق بهادار و بازارهای مالی (SIFMA) که قبلاً انجمن بازار اوراق قرضه نام داشت، نسخه اصلاح شده ای از موافقتنامه بازخرید اصلی خود را منتشر کرد که قبلاً در سال 1987 اصلاح شده بود. بازار repo، تغییرات در قانون و "تجربه "شرکت کنندگان بازار در اعمال انحلال و حقوق بسته بندی مشابه در زمینه ورشکستگی طرف مقابل."(یادداشت های راهنمای SIFMA و یادداشت های راهنمای تکمیلی).

در مارس 2003، هیئت استانداردهای حسابداری دولتی (GASB) بیانیه شماره 40، افشای ریسک سپرده و سرمایه گذاری، اصلاحیه ای در بیانیه شماره 3 GASB، سپرده ها نزد مؤسسات مالی، سرمایه گذاری ها (شامل قراردادهای بازخرید) و قراردادهای بازخرید معکوس را منتشر کرد. که بیان می کند که نهادهای دولتی باید به طور خلاصه سیاست های مربوط به اوراق بهادارسازی و نگهداری سپرده ها و سرمایه گذاری ها، از جمله مخازن بازپرداختی را که به ریسک هایی مرتبط هستند که باید تحت این بیانیه شماره 40 افشا شوند، شرح دهند.

یک عامل مهم در مدیریت ریسک پیش فرض در معاملات خرید مجدد ، ارزیابی اوراق بهادار خریداری شده است. برای مدت توافق نامه repo ، این معمول است که طرف مقابل بتواند اوراق بهادار خریداری شده را به یک مقدار ارزش کل (ارزش بازار به علاوه بهره جمع شده) به سرمایه گذار تحویل دهد که برابر با سرمایه گذاری سرمایه گذار به علاوه درصد حاشیه باشد. درصد حاشیه ، به طور معمول 102 ٪ برای اوراق بهادار خزانه داری و GSE ، از سرمایه گذار از کاهش قیمت اوراق بهادار خریداری شده در مدت زمان اجرای معامله repo محافظت می کند. ارزش اوراق بهادار باید به طور مکرر کنترل شود تا ارزش بازار حداقل برابر با مبلغ سرمایه گذاری شده به علاوه درصد حاشیه در صورت پیش فرض طرف مقابل باشد. اگر ارزش اوراق بهادار خریداری شده زیر مبلغ سرمایه گذاری شده به علاوه درصد حاشیه باشد ، در این صورت طرف مقابل موظف است بنا به درخواست آنها اوراق بهادار اضافی را به سرمایه گذار تحویل دهد.

فراوانی ارزیابی به چندین عامل بستگی دارد:

• بلوغ اوراق بهادار خریداری شده ، از آنجا که سررسید طولانی تر دارای نوسانات قیمت بیشتری است.
• انواع امنیت ، از آنجا که برخی از اوراق بهادار نوسانات قیمت بیشتری دارند.
• نوسانات بازار ؛وت
• درصد حاشیه ای که توسط سرمایه گذار لازم است ؛هرچه درصد حاشیه پایین تر باشد ، ارزش اوراق بهادار خریداری شده بیشتر می شود.

از آنجا که سرمایه گذار ممکن است نیاز به انحلال اوراق بهادار خریداری شده در بازار ثانویه در صورتی که طرف مقابل در معامله توافق نامه خرید مجدد پیش فرض می کند ، GFOA توصیه می کند که اشخاص دولتی برای نظارت بر ارزش اوراق بهادار خریداری شده در یک ترانزووی بازپرداخت ، سیاست و رویه ای را ایجاد کنند. این که پایین تر از ارزش سرمایه گذاری repo به علاوه هر درصد حاشیه مورد نیاز کاهش نمی یابد. برای حداکثر حمایت ، نهادهای دولتی باید به طور روزانه از اوراق بهادار خریداری شده در معاملات repo خود به قیمت فعلی بازار خود ارزش قائل شوند. حداقل اوراق بهادار خریداری شده باید ارزش داشته باشد:

• هفتگی ؛
• هر زمان که افزایش عمده نرخ ها وجود داشته باشد یا نوسانات بازار زیاد است. یا،
• هر زمان که یک کوپن و/یا پرداخت اصلی در اوراق بهادار خریداری شده به طرف مقابل بازگردد.

به منظور تسهیل در تعیین ارزش بازار، نهادهای دولتی باید اوراق بهادار قابل قبول برای معامله ریپو را مشخص کنند. اوراق بهادار قابل قبول آنهایی هستند که اطلاعات قیمت گذاری را از یک منبع قیمت گذاری معتبر و مستقل در دسترس دارند. منبع مستقل قیمت گذاری نباید طرف مقابل معامله repo باشد و می تواند شامل موارد زیر باشد:

• کارگزار یا مؤسسه مالی دیگری که طرف مقابل معامله نبوده است،
• بانک نگهبان در صورتی که بانک طرف مقابل معامله نباشد،
• انتشارات در دسترس عموم مانند وال استریت ژورنال یا
• سایر خدمات قیمت گذاری که برای آنها هزینه جداگانه پرداخت می شود.

هنگام ارزش گذاری اوراق بهادار، اوراق بهادار خریداری شده با استفاده از قیمت فعلی بازار به اضافه بهره تعلق گرفته برای محاسبه ارزش کل ارزش گذاری می شوند. سپس ارزش کل با ارزش repo ضرب در هر درصد حاشیه مقایسه می شود. اگر ارزش کل اوراق بهادار خریداری شده کمتر از ارزش بازپرداخت به اضافه درصد حاشیه باشد، سرمایه گذار/خریدار باید اوراق بهادار اضافی کافی را در همان روز یا روز بعد از طرف مقابل درخواست کند تا ارزش کل را به حداکثر برساند. سطح مناسب

بحث بیشتر در مورد مخازن و حفاظت های توصیه شده در مراجع ذکر شده در زیر ارائه شده است. سرمایه گذاران عمومی باید برای هرگونه محدودیت یا راهنمایی بیشتر در مورد قراردادهای بازخرید و ارزش گذاری اوراق بهادار خریداری شده، از سیاست سرمایه گذاری خود و همچنین قوانین ایالتی و مقررات محلی مشورت کنند.