جنسیت باینری

توسط الن اولمن، از Life in Code، که ماه آینده توسط MCD منتشر خواهد شد، اثری از Farrar، Straus و Giroux. اولمن یک برنامه نویس سابق کامپیوتر و نویسنده سه کتاب قبلی است. مقاله او "برنامه ریزی پسا انسان" در شماره اکتبر 2002 مجله هارپر منتشر شد.

من به جرات تصور می کنم که عموم مردم در حال یادگیری کدنویسی هستند. منظور من این نیست که دانش برنامه نویسی باید به ردیف موضوعاتی بپیوندد که نشان دهنده سواد پایه است: زبان، تاریخ، فلسفه، مبانی علوم و ریاضیات. منظورم برعکس است. امیدوارم کسانی که دانش علوم انسانی دارند وارد جامعه بسته ای شوند که در آن کد نوشته شده است: به آن حمله کنید.

فناوری خنثی نیست. توسط افراد با نیت ساخته شده است. ماشین ها و الگوریتم ها با ارزش های سازندگان خود آغشته شده اند، ارزش هایی که به سمت بیرون به دنیای گسترده تر و غیر فنی حرکت می کنند. پس این بسیار مهم است که چه کسی کد را می نویسد. اکثریت قریب به اتفاق مهندسان نرم افزار مردان سفیدپوست یا آسیایی زیر چهل سال هستند. این برنامه نویسان، همراه با بازاریاب ها، برنامه های کاربردی جدید و گروه های کاربری هدف خود را به سرمایه گذاران خطرپذیر پیشنهاد می کنند، که تصمیم می گیرند کدام استارتاپ تامین مالی شود.(و بنابراین ما یک برنامه تحویل دیگر داریم که در کد پستی افراد ثروتمند کار می کند.) آنها الگوریتم هایی را می نویسند که تجارت، تخصیص منابع، کمک های خارجی، اقدامات سیاسی و اجتماعی - یعنی زندگی را کنترل می کند.

نفوذ فن آوری در میان وجود انسان تقریباً کامل شده است. بیش از نیمی از بشریت، عمدتاً در فقیرترین و بی ثبات ترین مناطق جهان از نظر سیاسی، به اینترنت دسترسی ندارند، اما همچنان در ساختار آن زندگی می کنند. زندگی در کد گیر کرده است، و با این حال، تنها درصد کمی از انسان های روی زمین می دانند که یک برنامه کامپیوتری در واقع چیست.

من می خواهم کد را رمزگشایی کنم. مهم نیست که یک فرد چقدر محاسبات را به طور کامل یاد می گیرد. دانش نیازی به برنامه نویسی حرفه ای ندارد. هدف من این است که عموم مردم بدانند که برنامه ها توسط انسان نوشته می شوند و انسان ها می توانند آن ها را تغییر دهند، مفاهیم، الگوهای تفکر، مسیرهایی که افکار انسان از طریق آن ها تغییر می کند را درک کنند و به زبان رایانه ها وارد شوند.

در حالت ایده آل ، آموزش در محاسبات باید در برنامه های درسی مدارس دولتی ادغام شود و از مهد کودک شروع شود و از طریق دانشگاه ادامه یابد. با این حال ، دستیابی به این ایده آل ، نیاز به یک تحول کامل دارد: برای تأمین مجدد مؤسسات دولتی ، ارائه آموزش با کیفیت در همه محلات و برای همه طبقات اجتماعی-به طور خلاصه ، یک اعتقاد تجدید شده به ارزش حوزه عمومی و زندگی مدنی.

با این حال ، نگهبانان فناوری دقیقاً مؤمن مؤسسات دولتی نیستند. یکی از اصول اصلی دره سیلیکون این است که بیماری های ناشی از فناوری را می توان با استفاده از فناوری هنوز بیشتر حل کرد. اگر وب ناامن است ، رمزگذاری را اضافه کنید. اگر اتومبیل های خودران به اتومبیل های دیگر سقوط می کنند ، اطمینان حاصل کنید که تمام اتومبیل ها خود رانندگی می شوند. به همین ترتیب ، اگر آموزش عمومی از دوره های برنامه نویسی استفاده کند ، یک آموزش آنلاین از طریق دوره های گسترده آنلاین باز یا MOOC می تواند شکاف را پر کند.(هرگز به دانش آموزانی که توانایی پرداخت هزینه های ثبت نام ، دسترسی به اینترنت یا رایانه را ندارند ، توجه نکنید.)

من تصمیم گرفتم استدلال مدور استفاده از فناوری را برای آموزش فناوری به چالش بکشم. من دوره های برنامه نویسی رایانه ای را که توسط Coursera ارائه شده است ، بررسی کردم ، وب سایتی که میزبان MOOC از دانشگاه های مختلف است و برای سه مورد از آنها ثبت نام کردم.

او چهار مرد که مقدمه ای برای برنامه نویسی تعاملی در پایتون آموزش می دهند با دوربین روبرو می شوند و در یک نیم دایره ای بی دست و پا ایستاده اند. این سخنرانی ویدیویی مقدماتی است که به ده ها هزار دانش آموز در سراسر جهان می رسد. مربیان تی شرت های آبی یکسان دارند. آنها خود را به عنوان جان گرینر ، اسکات ریکنر ، جو وارن و استفان وونگ ، همه اساتید دانشگاه رایس ، در هیوستون معرفی می کنند. وارن رئیس گروه علوم کامپیوتر است. ریکنر مردی نازک و دوست داشتنی است که دارای عینک و کراوات خیلی گسترده ای است که به شکاف او آویزان است.

من برای یادگیری پایتون در کلاس ثبت نام نکرده ام.(من زبان را به اندازه کافی می دانم.) من اینجا هستم تا ببینم دیگران چگونه آن را یاد می گیرند. پایتون یک زبان مبتدی است ، استانداردی برای دوره های مقدماتی و پایه و اساس توسعه وب است. مهارت می تواند به سرعت منجر به اشتغال برای یک برنامه نویس مشتاق شود. اما بیش از مقدمه ای برای برنامه نویسی ، کلاس اولین نگاه به اتاق هایی است که برنامه ها در آن نوشته شده است ، اولین قرار گرفتن در معرض فرهنگ که در بین برنامه نویسان حاکم است. من ثبت نام کرده ام تا ببینم چه چیزی از این دانشجویان استقبال می کند که با آن فرهنگ روبرو می شوند.

وارن در این ویدئو می گوید: "برای به دست آوردن چیزها ،" همه ما تی شرت های خود را برای-اسرائیز-مارماه-اسراط-اس-اسفنج پوشیدیم. "هر یک از مربیان به الگویی از دایره های سفید که روی پیراهن وی چاپ شده اند اشاره می کنند.

وارن به دیگران می گوید ، "بنابراین ، بچه ها. بیایید فقط یک بازی انجام دهیم ، نوعی نبرد رویال. "

بازی میکنند."SCOMP-SPAPER-SISSORS-SWARD-SPOCK: شلیک کنید!"آنها حرکات دستی را که به دایره شلیک کرده اند ، بررسی می کنند. همه آنها ترک می کنند.

وارن بعداً توضیح داد كه Scist-Scissors-Lizard-S-S-Spock (R. P. S. L. S.) بازی ای است كه توسط شخصیتی به نام Sheldon در برنامه تلویزیونی The Big Bang Theory انجام می شود ، برنامه ای كه من از آن بیزار هستم زیرا این امر باعث می شود كه چهره مردانه Geeky-Techie باشد-کودک. با ناراحتی من ، وارن به ما می گوید که اولین پروژه ما برنامه ریزی بازی خواهد بود. او به ما می گوید ، این وظیفه توسط پسرانش پیشنهاد شده است - سرنخ سن و جنس R. P. S. L. S. درخواست تجدیدنظروی در ادامه به دانش آموزان اطلاع می دهد که زبان کد نویسی پایتون نه برای حیوان بلکه برای سیرک پرواز مونی پایتون نامگذاری شده است.

اولین تمرین درون کلاس ما چاپ روی صفحه است ، "ما می خواهیم. درختچه ای! "من نمی دانم که چرا کسی می خواهد این کلمات را چاپ کند. معمول "سلام ، جهان!" کجاست؟سپس یاد می گیرم: این مربوط به یک شوخی از یک فیلم مونی پایتون است.

در طول دوره ، وارن اغلب می گوید که او می خواهد سرگرم کننده باشد."گاهی اوقات ما لنگ می شویم ، اعتراف می کنم. اما ما سعی می کنیم کسل کننده نباشیم. "در یک فیلم دیگر ، ما در دفتر وارن هستیم. در آن یک لباس زرهی شوالیه قرار دارد. وارن می گوید: "شوالیه ،" سر لین نامگذاری شده است. "

جو دوره پایتون یک ناهنجاری نیست. بسیاری از کسانی که وارد دنیای برنامه نویسان می شوند ، خود را در شرکت مردانی شیرین پسرانه مانند وارن پیدا می کنند ، که عاشق شوخی ها و شوخی های لنگ و زمزمه آره هستند! آرهدر حین انجام بازی های ویدیویی. من فکر می کنم ده ها هزار دانش آموز از سراسر جهان که انتظار می رود در گفتگوی اشباع شده با اشاراتی به Star Trek ، Skits Cult Comedy و فرهنگ بازی های ویدیویی شرکت کنند ، شرکت می کنند ، که به خودی خود توسط مردان بیش از حد و شناخته شده است و به خاطر آن شناخته شده است. دشمنی با زنان. سوال مهم برای برنامه نویسان جدید این است: آیا احساس می کنید دعوت شده اید؟

T im Roughgarden ، استادیار علوم کامپیوتر در استنفورد ، وقتی طراحی و تجزیه و تحلیل الگوریتم ها را معرفی می کند ، مستقیماً وارد دوربین می شود. به نظر می رسد که او به خوبی تمرین می کند ، قابل اعتماد ، آسان است. آستین پیراهن آبی او تا آرنج چرخانده شده است.

وی می گوید این دوره آنلاین با کلاس مطابقت دارد که برای به دست آوردن مدرک علوم کامپیوتر از استنفورد لازم است. در هر دو کلاس آنلاین و دانشگاهی ، Roughgarden الگوریتم های کلیدی ایجاد شده در پنجاه سال گذشته علوم کامپیوتر را معرفی می کند ، آنچه او آن را "بزرگترین بازدیدها" می نامد. آنها برخی از رویه هایی هستند که اساس کدی را که ما را احاطه کرده است ، از جمله ساختار وب تشکیل می دهند. فراتر از این دوره اسرار به شدت محافظت شده از شرکت هایی مانند Facebook ، Google ، Uber ، Amazon و Goldman Sachs است که در آن الگوریتم ها اصلاح شده و از طریق شبکه زندگی بشر ارسال می شوند.

من این دوره الگوریتم را در سال 2013 آغاز می کنم ، و اسناد NSA که توسط ادوارد اسنودن نشان داده شده است ، این خبر را سیل می کند و میزان جاسوسی گسترده دولت را بر شهروندان نشان می دهد. من یک موضوع را در یکی از انجمن های کلاس شروع می کنم و می پرسم که آیا کسی در حال فکر کردن در مورد چگونگی استفاده از الگوریتم هایی است که در حال حاضر استفاده می کنیم. من دو پاسخ دریافت می کنم. اولین "UHM" است. مورد دوم ، توهین شدید به این نتیجه است که ملاحظات سیاسی "مناسب" برای این دوره نیست.

هدف از تجزیه و تحلیل الگوریتم اندازه گیری کارآیی کد به صورت انتزاعی است که توسط جزئیات پیاده سازی های بتونی بدون کنترل نیست. با این حال ، در یک سخنرانی Roughgarden لحظه ای برای قدم گذاشتن از انتزاع ها می گیرد. او وقتی که ناگهان متوقف می شود ، مراحل الگوریتم کلاس را می نویسد."اگر آینده راه اندازی شما" به این کد بستگی دارد ، او مشاوره می کند ، "آن را به همان سرعت ممکن انجام دهید."

با این کار ، "شما" در مخاطب تغییر کرده است. شما دیگر کسی نیستید که پیش نیازهای دوره ای را دارد که قصد دارد در علوم کامپیوتر پیش برود. شما برای لذت و چالش الگوریتم های یادگیری دوره را طی نمی کنید. شما یک کارآفرین هستید. شما می توانید کد را سریعتر اجرا کنید ، درآمد کسب کنید.

Roughgarden یک استاد خوب است ، بدیهی است که به موضوع خود اختصاص دارد. اما او تعصب ناخودآگاه دارد. او و دیگران در بین معدودی از دست و پا گیر فرضیات خود را در مورد عملکرد جهان با خود حمل می کنند. سپس این فرضیات از طریق کد منتقل می شوند. اینترنت تعصبات اجتماعی را فیلتر نمی کند. دور از آن. اینترنت یک تقویت کننده است.

من آخرین امید برای دوره ای دارم که می تواند درب کد را برای میلیون ها نفر باز کند. در میان پیشنهادهای Coursera ، من یک کلاس به نام برنامه نویسی برای همه پیدا می کنم. مربی چارلز Severance ، استادیار دانشکده اطلاعات دانشگاه میشیگان است. در ویدئوی مقدماتی ، Severance ابراز تمایل خود را نه تنها برای آموزش برنامه نویسی به دانش آموزان خود بلکه به مربیان دیگر دسترسی رایگان به برنامه های درسی وی ، برای شروع موجی که به بیرون می چرخد ، ابراز می کند. یک انجیلی برنامه نویسی! احساس می کنم قهرمان خود را پیدا کرده ام.

اولین درسهای این دوره برای چند ماه آغاز نمی شود. دو ماه قبل از اولین درس برنامه ریزی شده ، Severance ایمیلی را ارسال می کند که ما را به ساعات دفتر دیجیتالی خود با شخصی به نام کالین ون لنت دعوت می کند ، که وی را شناسایی نمی کند.

من روی پیوندی کلیک می کنم که منجر به ویدئویی می شود که در آن Severance و Van Lent در مورد کلاس های خود صحبت می کنند و از طریق توییتر و Google Hangout از دانشجویان بالقوه سؤال می کنند. ون لنت به نظر می رسد که همکار Severance در دانشکده اطلاعات و مربی دوره ای به نام Web Design برای همه است. او و Severance در مورد سالها مطالعه مورد نیاز برای تبدیل شدن به یک برنامه نویس حرفه ای صحبت می کنند."چه مدت به مدرسه رفتی؟"او از ون لنت می پرسد. او پاسخ می دهد: "ده سال". او پاسخ می دهد: "بیست".

تاکنون ، Severance اجازه داده است که ون لنت بیشتر صحبت ها را انجام دهد. اما با ادامه فیلم ، تعادل تغییر می کند. او شروع به صحبت بر روی او می کند ، او را قطع می کند ، و توضیح می دهد. یک تعویض وجود دارد که تماشای آن دردناک است. ون لنت نمونه هایی از نام فنی را برای نمادهای مشترک که ممکن است دانشجویان با آنها روبرو شوند ، می دهد:

او: من فقط یاد گرفتم که وقتی سه خط کوچک را بدست می آورید ، این همبرگر نامیده می شود.

او [باورنکردنی]: شما نمی دانید که این همبرگر خوانده می شود؟

او: من نمی دانستم که آن را همبرگر خوانده می شود.

او: ببینید ، اگر در طراحی پاسخگو هستید ، باید بدانید که نماد همبرگر چیست. نماد همبرگر مانند طنز فونت است. به کلاس خود نگویید که همبرگر آخرین چیز است ، زیرا اعتبار خود را از دست خواهید داد.

آیا Severance فراموش کرده است که این جلسه به صورت زنده در اینترنت پخش می شود؟او قبل از دانش آموزان بالقوه از صلاحیت ون لنت سؤال کرده است. او به سمت او چرخانده شده است ، و او دور می شود. او می گوید: "مسئله این است ،" من یک دانشمند رایانه هستم ، بنابراین توضیحات کار من این است که Uncool باشم. "

همیشه مردانی مانند Severance در اتاق های برنامه نویسی یا در همه جا برای آن موضوع وجود خواهند داشت. با این حال ، دقیقاً در اینجا است که کسانی که آرزو می کنند کد را بیاموزند ، نباید از آن جلوگیری کنند.

من یک بار برای مردی کار کردم که در جلسه ای گفت: "من از استخدام دختران شما متنفرم ، اما همه شما بسیار باهوش هستید."او اغلب کار من را قطع می کرد تا بگوید ، "Gee. شما موهای زیبایی دارید. "در پاسخ ، من به یک طرف تکیه می دهم و می گویم ، "من فقط می خواهم اجازه دهم که این گه ها روی شانه ام پرواز کنند."از این گذشته ، من موهای زیبایی داشتم. و من به مهندس نرم افزار تبدیل شدم.