4 نوع مهم تجزیه و تحلیل مالی در یک شرکت |حسابداری

نکات زیر چهار نوع مهم تجزیه و تحلیل مالی ، یعنی (1) را بر اساس مواد مورد استفاده ، و (2) بر اساس modus operandi ، (3) بر اساس موجودات درگیر ، و (4) در آن برجسته می کند. اساس افق زمانی یا هدف تجزیه و تحلیل.

تجزیه و تحلیل مالی نوع شماره 1. بر اساس مواد مورد استفاده:

با توجه به مواد مورد استفاده ، تجزیه و تحلیل مالی می تواند از دو نوع باشد:

(الف) تجزیه و تحلیل خارجی ، و

(ب) تجزیه و تحلیل داخلی.

(الف) تجزیه و تحلیل خارجی:

این تجزیه و تحلیل توسط افراد خارجی که به سوابق حسابداری داخلی دقیق شرکت تجاری دسترسی ندارند ، انجام می شود. این افراد خارجی شامل سرمایه گذاران ، سرمایه گذاران بالقوه ، طلبکاران ، طلبکاران بالقوه ، آژانس های دولتی ، آژانس های اعتباری و عموم مردم هستند.

برای تجزیه و تحلیل مالی ، این احزاب خارجی به شرکت تقریباً کاملاً به صورتهای مالی منتشر شده بستگی دارند. تجزیه و تحلیل خارجی ، بنابراین فقط به یک هدف محدود خدمت می کند. با این حال ، تغییرات اخیر در آیین نامه های دولت که شرکت های تجاری را ملزم به ارائه اطلاعات دقیق تر از طریق حساب های منتشر شده حسابرسی شده در دسترس عموم قرار داده است ، موقعیت تجزیه و تحلیل خارجی را به میزان قابل توجهی بهبود بخشیده است.

(ب) تجزیه و تحلیل داخلی:

تجزیه و تحلیل انجام شده توسط افرادی که به سوابق حسابداری داخلی یک شرکت تجاری دسترسی دارند ، به عنوان تجزیه و تحلیل داخلی شناخته می شود. بنابراین ، چنین تحلیلی می تواند توسط مدیران و کارمندان سازمان و همچنین سازمان های دولتی که دارای اختیارات قانونی هستند ، انجام شود. تجزیه و تحلیل مالی برای اهداف مدیریتی نوع داخلی تجزیه و تحلیل است که بسته به هدف دستیابی به آن می تواند انجام شود.

تجزیه و تحلیل مالی نوع شماره 2. بر اساس modus operandi:

با توجه به روش عملکردی که در تجزیه و تحلیل دنبال می شود ، تجزیه و تحلیل مالی نیز می تواند از دو نوع باشد:

(الف) تجزیه و تحلیل افقی و

(ب) تجزیه و تحلیل عمودی.

(الف) تجزیه و تحلیل افقی:

تجزیه و تحلیل افقی به مقایسه داده های مالی یک شرکت برای چندین سال اشاره دارد. ارقام این نوع تجزیه و تحلیل به صورت افقی بر روی تعدادی ستون ارائه شده است. ارقام سالهای مختلف با سال استاندارد یا پایه مقایسه می شود. یک سال پایه یک سال است که به عنوان نقطه آغاز انتخاب می شود.

این نوع تجزیه و تحلیل همچنین "تجزیه و تحلیل پویا" نامیده می شود زیرا بر اساس داده های سال به سال و نه بر داده های هر یک سال است. تجزیه و تحلیل افقی باعث می شود توجه به مواردی که در دوره مورد بررسی به طور قابل توجهی تغییر کرده اند ، توجه شود. مقایسه یک مورد در چندین دوره با یک سال پایه ممکن است روند در حال توسعه باشد. اظهارات تطبیقی و درصد روند دو ابزار است که در تجزیه و تحلیل افقی به کار می روند.

(ب) تجزیه و تحلیل عمودی:

تجزیه و تحلیل عمودی به مطالعه رابطه موارد مختلف در صورتهای مالی یک دوره حسابداری اشاره دارد. در این نوع تجزیه و تحلیل ، ارقام حاصل از صورتهای مالی یک سال با پایه ای که از بیانیه مشابه سال انتخاب شده است مقایسه می شود.

همچنین به عنوان "تجزیه و تحلیل استاتیک" شناخته می شود. صورتهای مالی با اندازه مشترک و نسبت های مالی دو ابزار است که در تجزیه و تحلیل عمودی به کار می روند. از آنجا که تجزیه و تحلیل عمودی داده ها را فقط برای یک دوره زمانی در نظر می گیرد ، برای تجزیه و تحلیل مناسب از صورتهای مالی بسیار مساعد نیست. با این حال ، ممکن است از آن به همراه تجزیه و تحلیل افقی استفاده شود تا آن را مؤثرتر و معنی دار تر کند.

علاوه بر طبقه بندی اولیه فوق از تحلیل مالی ، انواع دیگر تجزیه و تحلیل مالی نیز مورد بحث قرار گرفته است:

تجزیه و تحلیل مالی نوع شماره 3. بر اساس نهادهای درگیر:

بر اساس اشخاص درگیر در تجزیه و تحلیل ، تجزیه و تحلیل مالی نیز می تواند از دو نوع باشد:

(الف) تجزیه و تحلیل مقطعی یا بین شرکت ، و

(ب) سری زمانی یا تجزیه و تحلیل درون شرکت.

(الف) تجزیه و تحلیل مقطعی یا بین شرکتهای بین المللی:

تجزیه و تحلیل مقطعی شامل مقایسه داده های مالی یک شرکت با سایر شرکت ها (رقبا) یا میانگین صنعت برای مدت مشابه است.

(ب) سری زمانی یا تجزیه و تحلیل درون شرکت:

تجزیه و تحلیل سری زمانی شامل مطالعه عملکرد یک شرکت در طی یک دوره زمانی است.

تجزیه و تحلیل مالی نوع شماره 4. بر اساس افق زمانی یا هدف تجزیه و تحلیل:

بر اساس افق زمانی ، تجزیه و تحلیل مالی را می توان در دو دسته طبقه بندی کرد:

(الف) تجزیه و تحلیل کوتاه مدت ، و

(ب) تجزیه و تحلیل بلند مدت.

(الف) تجزیه و تحلیل کوتاه مدت:

تجزیه و تحلیل کوتاه مدت موقعیت نقدینگی یک شرکت را اندازه گیری می کند ، یعنی ظرفیت پرداخت کوتاه مدت یک شرکت یا توانایی شرکت در تحقق تعهدات فعلی خود.

(ب) تجزیه و تحلیل طولانی مدت:

تجزیه و تحلیل بلند مدت شامل مطالعه توانایی شرکت در تأمین هزینه های بهره و برنامه های بازپرداخت تعهدات بلند مدت آن است. پرداخت بدهی ، ثبات و سودآوری تحت این نوع تجزیه و تحلیل اندازه گیری می شود.