بودجه بندی سرمایه بهترین شیوه ها

بودجه بندی سرمایه به فرآیند تصمیم گیری اشاره دارد که شرکت ها با توجه به اینکه کدام پروژه های فشرده سرمایه را دنبال می کنند ، دنبال می کنند. چنین پروژه های فشرده سرمایه می تواند هر چیزی از افتتاح یک کارخانه جدید برای گسترش نیروی کار قابل توجه ، ورود به بازار جدید یا تحقیق و توسعه محصولات جدید باشد.

این که آیا چنین سرمایه گذاری هایی ارزشمند است ، به رویکردی که شرکت برای ارزیابی آنها استفاده می کند بستگی دارد. این جایی است که بودجه بندی سرمایه وارد می شود. به عنوان مثال ، یک شرکت ممکن است بر اساس نرخ داخلی بازده ارائه شده ، ارزش خالص فعلی آنها ، دوره بازپرداخت یا ترکیبی از چنین معیارهایی ، برای پروژه های خود ارزش قائل باشد.

بهترین شیوه ها در بودجه بندی سرمایه

در حالی که بیشتر شرکت های بزرگ از فرآیندهای خاص خود برای ارزیابی پروژه ها استفاده می کنند ، چند روش وجود دارد که باید به عنوان "استانداردهای طلا" از بودجه سرمایه استفاده شود. این می تواند به تضمین منصفانه ترین ارزیابی پروژه کمک کند. یک فرایند ارزیابی پروژه منصفانه سعی می کند تمام عوامل مرتبط با غیر پروژه را از بین ببرد و صرفاً بر ارزیابی یک پروژه به عنوان یک فرصت مستقل متمرکز شود.

تصمیمات مبتنی بر جریان نقدی واقعی

فقط جریان نقدی افزایشی مربوط به روند بودجه بندی سرمایه است ، در حالی که باید هزینه های غرق شده نادیده گرفته شود. این امر به این دلیل است که هزینه های غرق شده در حال حاضر رخ داده و در صورتهای مالی تجارت تأثیر داشته است. به همین ترتیب ، آنها نباید هنگام ارزیابی سودآوری پروژه های آینده مورد توجه قرار گیرند. انجام این کار می تواند درک مدیریت را کاهش دهد.

زمان جریان نقدی

تحلیلگران سعی می کنند دقیقاً پیش بینی کنند که جریان پول نقد رخ خواهد داد ، زیرا جریان نقدی که در اوایل زندگی پروژه ها دریافت می شود بیش از جریان نقدی که بعداً دریافت می شود ارزش دارد. متناسب با مفهوم ارزش زمانی پول ، جریان نقدی که زودتر دریافت می شوند با ارزش تر هستند. این امر به این دلیل است که آنها می توانند بلافاصله در سایر وسایل نقلیه سرمایه گذاری یا پروژه های دیگر استفاده شوند. به عبارت دیگر ، جریان نقدی که در اوایل رخ می دهد ، افق زمانی بیشتری دارند. این باعث می شود آنها با ارزش تر از جریان نقدی که در تاریخ بعدی رخ می دهد. ملاحظات جریان نقدی عامل مهمی در بودجه بندی سرمایه است.

جریان نقدی براساس هزینه های فرصت است

پروژه ها بر روی جریان نقدی افزایشی که آنها بیش از حد و بالاتر از مبلغی که در بهترین استفاده جایگزین بعدی خود ایجاد می کنند ، ارزیابی می شوند. این کار برای تعیین کمیت چقدر پروژه بهتر از یک پروژه دیگر انجام می شود. برای محاسبه این ، مدیریت ممکن است تفاوت در دوره های NPV ، IRR یا بازپرداخت دو پروژه را در نظر بگیرد. انجام این کار یک دیدگاه ارزشمند بودجه در ارزیابی پروژه هایی را فراهم می کند که ارزش استراتژیک را ارائه می دهند که کمیت آن دشوارتر است.

جریان نقدی به صورت پس از مالیات محاسبه می شود

از آنجا که پرداخت بهره ، مالیات و استهلاک و استهلاک هزینه هایی است که به طور مستقل از یک پروژه اتفاق می افتد ، هنگام ارزیابی سودآوری یک پروژه نباید در نظر گرفته شود. با فرض اینکه شرکت برای تأمین مالی چنین پروژه هایی از همان منبع سرمایه استفاده کند و جریان نقدی کلیه پروژه ها در همان محیط های مالیاتی ثبت شود ، این ملاحظات اساساً ثابت هستند. بنابراین ، آنها می توانند از روند تصمیم گیری خارج شوند.

هزینه های تأمین مالی از محاسبات جریان نقدی عملیاتی نادیده گرفته می شود

هزینه های تأمین مالی در نرخ بازده مورد نیاز از یک پروژه سرمایه گذاری منعکس می شود ، بنابراین جریان نقدی برای این هزینه ها تعدیل نمی شود. هزینه ها به طور معمول با میانگین وزنی سرمایه شرکت (WACC) متناسب است ، که نشان دهنده هزینه ای است که شرکت برای اجرای ساختار سرمایه فعلی خود متحمل می شود. در طول ارزیابی پروژه ، نرخ تخفیف مورد استفاده اغلب WACC شرکت است. بنابراین ، این ثابت دیگری است که می توان آن را نادیده گرفت.