ناهنجاری های بازار

ناهنجاری های بازار استثنائی از مفهوم کارآیی بازار است. اگر تغییر در قیمت دارایی یا امنیت به طور مستقیم با اطلاعات مربوطه فعلی که در بازار شناخته شده است ، ممکن است حضور داشته باشند. ناهنجاری های بازار فقط در صورتی معتبر هستند که در مدت زمان طولانی سازگار باشند و نتیجه داده کاوی یا بررسی داده ها با هدف تهیه یک فرضیه باشد. بحث زیادی وجود دارد که آیا ناهنجاری های بازار پس از ایجاد تنظیمات مناسب برای ریسک ، هزینه معاملات ، خطاهای نمونه برداری و سایر عوامل وجود دارد. ناهنجاری های بازار را می توان به عنوان ناهنجاری های سری زمانی ، ناهنجاری های مقطعی یا سایر ناهنجاری ها طبقه بندی کرد.

ناهنجاری های سری زمانی

• ناهنجاری های تقویم: تفاوت های قابل توجهی در بازده در روزها ، ماهها یا سالها مختلف. رایج ترین ناهنجاری تقویم اثر ژانویه است که در آن سهام تمایل به عملکرد در ماه ژانویه دارد. بخشی از این اثر ممکن است توسط سرمایه گذاران انفرادی یا مدیران صندوق که در ماه دسامبر قبل از فروش خارج می شوند ، یا به دلایل مالیاتی یا برای نشان دادن نتایج چشمگیر پایان سال قابل توضیح باشد.
• حرکت/واکنش بیش از حد: ناهنجاری حرکت به گرایش تجربی مشاهده شده برای افزایش قیمت دارایی ها برای افزایش بیشتر و کاهش قیمت ها برای ادامه سقوط اشاره دارد. سهام با عملکرد گذشته قوی همچنان از سهام با عملکرد ضعیف گذشته در دوره بعدی بهتر است. این یک ناهنجاری نامیده می شود زیرا در تئوری امور مالی ، افزایش قیمت دارایی ، به خودی خود ، نباید افزایش بیشتر قیمت دارایی را تضمین کند ، مگر اینکه با اطلاعات جدید یا تغییر در تقاضا و عرضه حمایت شود. ناهنجاری حرکت نشان می دهد که سرمایه گذاران باید "برندگان" گذشته را در حالی که "بازنده های گذشته" را می فروشند ، خریداری کنند. دانشجویان اقتصاد مالی تا حد زیادی ظاهر حرکت را به تعصبات شناختی ، که متعلق به قلمرو اقتصاد رفتاری هستند ، نسبت داده اند. ناهنجاری بیش از حد بر خلاف ناهنجاری حرکت است. این به گرایش تجربی مشاهده شده سهام برای نشان دادن واژگونی بلند مدت در بازده اشاره دارد. سهام هایی که در سه تا پنج سال گذشته عملکرد ضعیفی داشته اند ، عملکرد برتر را طی سه تا پنج سال آینده در مقایسه با سهام هایی که در گذشته عملکرد خوبی داشته اند نشان می دهد. ناهنجاری بیش از حد حاکی از خرید بازنده های گذشته در هنگام فروش برندگان گذشته است.

ناهنجاری های مقطعی

دو مورد از بیشترین تحقیق در مورد این ناهنجاری ها در بازارهای مالی ، اثر اندازه و اثر ارزش است. مدل سه عاملی FAMA و فرانسوی (که در بخش مدیریت نمونه کارها دیده می شود) سعی در تنظیم این ناهنجاری ها دارد.

• اثر اندازه: شرکت های کوچک تمایل به بهتر از شرکت های بزرگتر دارند. این استدلال حداقل از طریق تحلیل تاریخی ، حداقل تا دهه 1980 تأیید شده است. با این حال ، برخی از مطالعات تجربی بعد از اوایل دهه 1980 اثر اندازه را "مرده" اعلام کرده اند.
• اثر ارزش: سهام ارزش ، که به طور کلی سهام هایی با درآمد متوسط به درآمد و نسبت بازار به کتاب و بازده سود سهام بالاتر از متوسط هستند ، به طور مداوم از سهام رشد بهتر هستند. با این حال ، به نظر می رسد که این اثر پس از انتشار مقالاتی که در ابتدا منتشر شده است ، تضعیف یا ناپدید شده است.

ناهنجاری های دیگر

• تخفیف های صندوق بسته: صندوق های بسته گاهی اوقات با تخفیف به ارزش خالص دارایی خود یا قیمتی که دارایی صندوق می تواند از نظر تئوری در صورت نقدینگی به فروش برسد ، می فروشند. ناکارآمدی مالیاتی و انتظارات از عملکرد کم تحرک ممکن است تا حدی این ناهنجاری را توضیح دهد.
• تعجب درآمدها: قیمت سهام تمایل به عدم واکنش به اطلاعات جدید دارد و این امکان را برای یک استراتژی حرکت (خرید سهام با تحولات مثبت اخیر و فروش سهام با تحولات منفی اخیر) فراهم می کند.
• پیشنهادات عمومی اولیه (IPO): سرمایه گذاران می توانند برای کسب بازده اضافی ، یک سهام را با قیمت پیشنهادی اولیه خود خریداری کنند. این تا حدودی قابل درک است زیرا بانکهای سرمایه گذاری ترتیب IPO ها اغلب برای تعیین قیمت پایین انگیزه می شوند.
• اطلاعات قبلی: برخی از محققان دریافتند که بازده سهام مربوط به اطلاعات قبلی مانند نرخ بهره ، نرخ تورم ، نوسانات سهام و بازده سود سهام است. با این حال ، این شواهدی از ناهنجاری بازار نیست زیرا بازده غیر طبیعی با استفاده از چنین اطلاعاتی نمی تواند بدست آید.

پرسش

1. نسبت P/E.
2. سود هر سهم.
3. سرمایه گذاری در بازار.