یک سهامدار ، که به عنوان سهامدار نیز شناخته می شود ، یک شخص ، شرکت ، موسسه یا دولتی است که حداقل یک سهم در یک شرکت دارد. این شامل هر دو شرکت ذکر شده در بورس اوراق بهادار و شرکت های ثبت نشده است.
با داشتن سهام ، یک سهامدار درصدی از آن شرکت را در اختیار دارد. سهامداران صاحبان این شرکت هستند - کسانی که این شرکت مسئولیت شغلی که انجام می دهد را بر عهده دارد.
و همچنین مالکیت ، سهامداران حق اعلام سود سهام را دارند ، می توانند به چه کسی ممکن است در هیئت مدیره بنشینند و در سیاست و اهداف شرکت حرفی برای گفتن داشته باشند.
صاحبان سهام شرکت های ذکر شده نیز حق دارند هر زمان که دوست دارند سهام خود را بفروشند.
سهامداران شخصاً مسئول تعهدات و بدهی های شرکت نیستند - تنها پولی که آنها در معرض خطر قرار می دهند همان چیزی است که آنها هنگام خرید سهام خرج می کنند. این مورد در مورد مشارکتها یا مالکیت تنها نیست.
پس از بحران مالی جهانی سال 2008 و رکود اقتصادی پس از آن ، دولت های بسیاری از اقتصادهای پیشرفته چندین شرکت ، به ویژه بانک ها را وثیقه کردند و به طور مؤثر در آن مشاغل سهامدار شدند.
دو نوع سهامدار
دو نوع سهامدار وجود دارد - کسانی که سهام مشترک دارند (انگلیس/ایرلند: سهام عادی) و افراد دارای سهام ترجیحی.
سهامداران مشترک: همچنین به عنوان سهامداران مشترک شناخته می شود ، اگر شرکت سود کسب کند ، حق رأی دارند و سود سهام دریافت می کنند و مدیران تصمیم می گیرند که همه آن را سرمایه گذاری نکنند.
سهامداران مشترک همچنین ممکن است حق شرکت در طیف وسیعی از اقدامات شرکت ها ، از جمله خرید سهام (هنگامی که شرکت سهام را از سرمایه گذاران خریداری می کند) و مسئله سهام جدید شرکت کنند.
سهامداران ترجیحی: همچنین به عنوان سهامداران ترجیحی شناخته می شوند ، حق رأی ندارند. آنها سود سهام ثابت دریافت می کنند.
هنگامی که سود سهام پرداخت می شود ، سهامداران ترجیحی ابتدا پول خود را دریافت می کنند و آنچه در آن باقی مانده است به سهامداران مشترک توزیع می شود.
اگر یک شرکت ورشکسته شود چه می شود؟
اگر یک شرکت به انحلال برود ، سهامداران مشترک در مورد هر دارایی باقیمانده ادعایی دارند.
با این حال ، سهامداران ارجح در صف در جلو هستند ، یعنی سهامداران ترجیحی ابتدا پرداخت می شوند و سهامداران مشترک آنچه را که باقی مانده است دریافت می کنند.
بزرگترین خطر داشتن سهامدار مشترک این است که اگر شرکت شلوغ شود ، آنها در پشت صف قرار دارند.
بسیاری از افرادی که تازه وارد سرمایه گذاری می شوند ، معتقدند که بهتر است به عنوان سهامداران ترجیحی شروع کنند ، زیرا این امن تر است. کارشناسان پیشنهاد می کنند که چه نوع تازه کار سهام باید خریداری کند به اهداف مالی آنها بستگی دارد ، تحمل آنها برای ریسک چیست و آیا آنها علاقه مند به داشتن حق رای هستند.
"یک شرکت محدود با سهام باید حداقل یک سهامدار داشته باشد که می تواند مدیر باشد. حداکثر تعداد سهامداران وجود ندارد. سهامداران صاحبان شرکت هستند و حقوق خاصی دارند ، به عنوان مثالمدیران ممکن است برای رای دادن و توافق در شرکت به سهامداران احتیاج داشته باشند. "
یک سهامدار اکثریت علاقه کنترل کننده ای به یک شرکت دارد - این بدان معنی است که وی بیش از 50 ٪ سهام برجسته را در اختیار دارد.
تفاوت بین سهامدار و ذینفع
اصطلاحات "سهامدار" و "ذینفعان" اغلب به اشتباه با همان معنی مورد استفاده قرار می گیرند. آنها کاملاً متفاوت هستند. سهامدار سهامدار است - کسی که صاحب یک یا چند سهام در یک شرکت است.
ذینفعان هر شخص ، سازمان یا گروهی است که تحت تأثیر فعالیت های یک تجارت قرار می گیرد.
ذینفعان شامل مدیران ، کارگران ، اتحادیه های کارگری ، مشتریان ، تأمین کنندگان ، طلبکاران ، سهامداران و دولت هستند (علاقه مند به جمع آوری مالیات ، اعطای کمک هزینه و غیره است).
جامعه محلی ذینفعان هستند - این شرکت در صورت داشتن کارخانه ها می تواند مشکلات آلودگی ، بو و سر و صدا ایجاد کند که بر جامعه محلی تأثیر بگذارد ، این شرکت شغل فراهم می کند.